Het kerstverhaal van het team van EDGH.nl

In een vredige gemeente, omgeven door glinsterende sneeuwvlokken die als zilveren confetti uit de hemel vielen, brak de kerstochtend aan. De straten waren versierd met fonkelende lichtjes en de geur van warme chocolademelk en dennennaalden vulde de lucht. Ergens in de verte speelde een groep kinderen vrolijke kerstliederen op hun instrumenten. In het hart van een van de dorpen waar de gemeente uit was opgebouwd, stond een kleine kapel, waar mensen van verschillende geloven en levensbeschouwingen bij elkaar kwamen. Kerstmis was voor hen meer dan alleen het vieren van de geboorte van Jezus; het was een moment van verbinding, een tijd waarin de grenzen tussen religies vervaagden en de universele boodschap van liefde en hoop zegevierde.

In de kapel zaten die mensen van allerlei achtergronden zij aan zij. Een oude man met een keppeltje, een vrouw gehuld in een kleurrijke sari, een gezin met een islamitische achtergrond en anderen van diverse geloofsovertuigingen deelden samen in de warmte van het kerstgevoel met christenen. Terwijl de kaarsen flikkerden en de kerstliederen de lucht vulden, werd de aandacht gericht op het podium, waar een verteller het verhaal van de geboorte van Jezus deelde. Zijn woorden raakten de harten van de aanwezigen, en ze voelden de gedeelde menselijkheid die verder ging dan religieuze grenzen.

Na het kerstverhaal nam een oude priester het woord. Zijn grijze baard en vriendelijke ogen straalden wijsheid uit. Hij sprak over de wereldwijde uitdagingen waarmee we werden geconfronteerd: de oorlogen die levens verwoestten en de klimaatverandering die de aarde bedreigde. “Het kindje in de kribbe,” zei de priester met een ernstige blik, “lag daar niet alleen voor één geloof, één natie, of één generatie. Het lag daar als een teken van hoop voor de hele mensheid. Het herinnert ons eraan dat we, ongeacht onze achtergrond, samen verantwoordelijk zijn voor deze wereld.”

De kapel vulde zich met een stilte die de ernst van de woorden van de priester weerspiegelde. Maar toen sprak een jonge vrouw, gekleed in traditionele kleding uit het Verre Oosten. “Onze geloven mogen dan verschillend zijn, maar onze hoop is dezelfde. Laten we deze tijd van het jaar gebruiken om bruggen te slaan, om elkaar te begrijpen, en om samen te werken aan een betere wereld voor toekomstige generaties.”

De kerkgangers knikten instemmend, voelden een diepe verbondenheid die verder ging dan woorden. Ze verlieten de kapel met een hernieuwde vastberadenheid om zich in te zetten voor vrede, begrip en een duurzame toekomst.

Buiten de kapel dwarrelden de sneeuwvlokken nog steeds omlaag, als een symbool van zuiverheid en vernieuwing. En ergens in de wereld, te midden van alle uitdagingen, bleef de hoop branden, zoals een klein lichtje in een kribbe in een stal, herinnerend aan de mogelijkheid van eenheid te midden van diversiteit, vrede te midden van conflict, en liefde te midden van verdeeldheid.

Voor iedereen hele mooie kerst en feestdagen met elkaar, familie, vrienden geliefden. Zoek elkaar op!

Het team van EditieGroeneHart.nl

MEER

Deel dit bericht:

Facebook
Twitter